12/06/2010

NEXT POST
เจ็บตัว เมื่อวันจันทร์อากาศดีมาก ถึงจะหนาวแต่ก็มีแดด ทำให้อบอุ่นขึ้นเยอะ เรานัดกับมาดามนันออกไปนั่งเม้าท์กันที่ provigo เดินจากบ้านไปประมาณ 30 นาทีได้ แต่ด้วยความที่ไม่ได้เดินไปนานแล้ว เราเลยเดินหลง ปกติก็ไกลอยู่แล้ว ดันมาหลงซะอีก ทำให้เดินไกลขึ้นเยอะเลย ตอนแรกนัดนันว่าจะกินข้าวเที่ยงกันที่ร้านอาหารแห่งนึงในศูนย์การค้านั้น แต่เราเดินหลงเลยไปช้า อิตาหมอพักกลางวันพอดีเลยไปเจอเราที่นั่นด้วย พอเราไปถึงเราไม่เจอนัน เพราะนันไปรอเราอยู่ที่ร้านกาแฟที่ทุกครั้งเราไปนั่งกัน แต่เรามารอนันที่ด้านหน้าประตู พอเราเจออิตาหมอ he บอกว่าจะพาลูกไปตัดผมรอนันละกัน เลยไปรอนันกันที่ร้านตัดผม he จับ Ophelia นั่งตักเหมือนคราวที่แล้ว แต่คราวนี้รู้สึกมัลดิฟส์จะชอบการตัดผมเป็นพิเศษ เพราะ she นั่งยิ้มนั่งหัวเราะตลอดเวลา พอดีกับที่เราเหลือบไปเห็นนันเดินผ่านหน้าร้านพอดีเลยไปเรียกมา สรุปว่านันมาถึงตั้งนานแล้วแต่รออยู่ข้างในเลยไม่เห็นกัน พอตัดผมเสร็จ he ก็ต้องกลับไปทำงานต่อ เรากับนันเลยไปนั่งกินข้าวที่ร้านอาหารกัน พอเข้าไปถึง พนักงานพูดภาษาฝรั่งเศสกับเรา เราสองคนได้แต่งงๆ เพราะพนักงานก็ไม่เข้าใจภาษาอังกฤษ เลยเดินไปนั่งโต๊ะเอง แล้วพนักงานก็เอาเมนูอาหารมาให้ กร๊าสสสส เมนูเป็นภาษาฝรั่งเศสได้อีก เราขอเมนูภาษาอังกฤษ she ก็ได้แต่บอกว่า no no...
PREVIOUS POST
First ski for Ophelia วันจันทร์หลังจากที่แด๊ดดี้กลับจากทำงาน พายุหิมะกำลังโหมกระหน่ำอยู่ด้านนอก อุณหภูมิลบสี่องศา แต่จะรู้สึกเหมือนลบสิบสี่องศา นี่คือพยากรณ์อากาศ ณ ขณะนั้นที่เรานั่งดูข่าวหลังอาหารค่ำกัน อยู่ดีๆ he ลุกขึ้นมาชวนออกไปเดินเล่นซะงั้น เง้อออออ กลางพายุหิมะเนี่ยนะ นี่แหละคุณซะมีบ้าพลังของเรา he เป็นแบบนี้แหละ He จัดแจงแต่งตัว (ไม่รอคำตอบกรูเล้ย) แล้วจับมัลดิฟส์ใส่ชุดกันหนาว เปลี่ยนล้อรถเข็นมาใส่สกี แล้วบอกให้เรารีบๆไปเปลี่ยนชุด แอร๊ยยยย สรุปกุต้องออกไปบ้าพลังด้วยชิมิคร๊า เตรียมพร้อมทุกอย่าง โอฟี่อยู่ในรถเข็นแล้วทำหน้างงๆ พออิตาหมอเปิดประตูบ้านเท่านั้นแหละ ทั้งลมทั้งหิมะรวมพลังกันเข้ามาในบ้าน ลมตีซะหูแทบขาด จมูกงี้ชาไปหมด โอฟี่คงทั้งหนาวทั้งงงเลยแหกปากตั้งแต่ยังไม่ทันได้ไปไหน แต่ก็ไม่มีอะไรจะมายับยั้งความตั้งใจ he ได้ ในที่สุดเราก็ต้องออกไปเดินตากอากาศกันรอบใหญ่ มัลดิฟส์ร้องไห้ตลอดทาง อิพ่อมันก็ไม่ได้สะทกสะท้าน จับลูกเล่นสกี เหวี่ยงไปเหวี่ยงมา โอฟี่คงจะมึนและเหนื่อยจนหลับไป ส่วนเราก็เดินลุยหิมะที่หนาเกือบครึ่งแข้ง เหนื่อยค่อดๆ หายใจแทบไม่ทัน จากหนาวๆอยู่กลายเป็นร้อนจับใจ ต้องถอดเสื้อโค้ทเดิน คนที่เห็นต่างแปลกใจว่าอินี่บ้าหรือดีที่ไม่ใส่เสื้อโค้ทเดินกลางหิมะ สนุกจนหนำใจ he แล้วก็ได้เวลากลับบ้าน ถึงบ้านได้เรากับโอฟี่ดีใจค่อดๆ รีบก่อไฟหน้าเตาผิงเล่นกันกุ๊กกิ๊กแม่ลูก...

Recent Comments

  • TewJaa
    TewJaa: ไม่อยากจะบอก ว่าแวบมาหลายครั้ง แต่ว่าก็ไม่เห็นพ... | more »
  • Account Deleted
    Account Deleted: หิมะขาวโพลนไปหมด อยากไปสัมผัสความหนาวเย็นบ้างจ... | more »
  • TewJaa
    TewJaa: ต้มยำน่ากินจังเลยคะ พี่ก้อย... เด็ก ๆ คงเป็นแบบ... | more »